مبتلایان به دیابت نوع 2 و استفاده از لپتین

مصرف لپتین (r-Methu) در افراد چاقی که به تازگی به دیابت نوع 2 مبتلا شده اند،( بدون کاهش وزن) هیچ تأثیری بر حساسیت به انسولین ندارد. یافته های این تحقیق در شماره ی ماه می 2011 مجله ی Diabetes به چاپ رسیده است.

پرفسور Mittendorfer از مدرسه ی پزشکی دانشگاه واشنگتن و همکارانش به بررسی تأثیر دوزهای کم و زیاد لپتین در درمان مقاومت به انسولین در هیجده فرد چاق (متوسط نمایه ی توده بدنی 4/35 کیلوگرم به متر مربع) که به تازگی دیابت مبتلا شده بودند، پرداختند.

به افراد شرکت کننده در این تحقیقات به طور تصادفی پلاسبو (نرمال سالین ) یا لپیتن با دوز کم (mg/day30) یا لپتین  با دوز زیاد (mg/day80) به مدت 14 روز داده شد.

بوسیله ی روش hyperinsulinemic-euglycemic Clamp همراه با ردیابی رادیواکتیو، دانشمندان به اندازه گیری مقدار قند، گلیسرول  و سینتیک اسید چرب به منظور ارزیابی حساسیت چندین ارگان به انسولین قبل و بعد از درمان پرداختند. محققین دریافتند که غلظـت لپتین پلاسما با مصرف دوزکم لپتین  (r-Met hu) سه برابر و با دوز زیاد آن 150 برابر افزایش می یابد، اما در مقایسه با پلاسبو درمان با لپیتن هیچگونه تأثیری بر کاهش قند و گلیسرول وابسته به انسولین و یا در سرعت ظهور پالمیتات در پلاسما ندارد.

درمان با لپتین نمی تواند سبب افزایش حساسیت به انسولین در مقایسه با گروه کنترل گردد. نویسنده ی مقاله می گوید: ما دریافتیم که درمان کوتاه مدت با دوز کم یا دوز زیاد لپتین (لپتین نوع ترکیب متیونیل انسانی یا r-Met hu) بروی حساسیت به انسولین در کبد ، سلولهای ماهیچه ی اسکلتی و بافت چربی در افراد چاق مبتلا به دیابت که کاهش وزن نداشته باشند، تأثیری ندارد.

منبع: www.doctorslounge.com